SİLİFKE –DEĞİRMENDERE TURU(30.12.2017)

Sevdiğiniz bir aktivitenin planlamasını bile yaparken içiniz kıpır kıpır heyecanla doluyordur mutlaka. İşte biz de yine böyle kurtlu kurtlu gevezelik yaparken cumartesi öğleden sonra hepimizin tur için müsait olduğunu fark ettik.Hemen telefonlara sarılıp hava durumunu kontrole başladık tabi ki. Yüksek oranda yağmur beklentisi vardı. Artık tur yapmak kaçınılmazdı, çünkü sağanak yağmurda dağlara tırmanmanın tadına bakmıştık daha önce.

Eski turumuz;

Açıkcası bisiklet sürmenin keyfini katlayan durumlardan birinin yağmurlu havada pedal çevirmek olduğunu böyle havada sürmeyen anlayamaz. Tabiki bu kadar keyif almamızın bir nedeni de samimi bir ekip olmamız. Birbirini seven, samimi, saygılı ve egodan  ari insanlarız sonuçda :)

     Neyse lafı uzatmayayım hemen evlere dağılıp hazırlıklara başladık. Fazla uzun bir tur olmayacaktı, ‘’yıl bitmeden bir tur daha yapabilir miyiz acaba’’  idi derdimiz (30,12,2017). Silifke’den çıkıp mut yolu üzerinden Değirmendere ye gidecek, oradaki yerel halkın kullandığı küçük köprüden karşıya geçip zamanında Frederick Barbaros u bile dize getiren azgın Göksu Irmağı  eşliğinde dönüşe geçecektik. Hazırlıkları tamamlayıp saat 14:00 civarı Kahverengi cafe de buluştuk. Buranın sıcak yüzü Zafer Bey’in sporcuya destek adına yaptığı kahve ikramını memnuniyetle kabul ettikten sonra yola çıktık.

.......

Silifke öyle bir şehir ki, Mersin yolu dışında 3 tarafı dağlık.Silifke’de bisiklet sürcem diyorsanız tırmanmayı sevmeniz gerekiyor. Biz de  merkezden itibaren tırmanmaya başladık. 5km lik tırmanıştan sonra aşağıdaki Göksu köprüsüne kadarki 10km lik inişi hak etmiştik artık. Bir tarafımızda kocaman göz alıcı vadi manzarası dururken dik inişli, virajlı ve yağmurla sulanmış yola kilitlenmek zor oluyor doğrusu. Göksu köprüsünden sonra da Mut yoluna devam ettik. Değirmendere Köyüne kadar, şiddeti sürekli artan yağmurla beraber yer yer dikleşen çoğunlukla hafif çıkışlı yolu takip ettik. Bir süre sonra yağmur da dindi, hatta ilkbaharı  aratmayan bir havaya döndü gökyüzü. İlerde beliren gökkuşağıda tura renk kattı :)

Köyü geçer geçmez küçük köprüyü de gördük ve birkaç fotoğraf için verdiğimiz  moladan sonra karşıya geçip yazının başında bahsettiğim Göksu Nehri’ nin yatağıyla yan yana köy yolunda dönüşe doğru pedallamaya başladık. Turun en keyifli kısmı burasıydı şüphesiz.Portakal bahçelerinin ve kıvrıla kıvrıla akan nehrin yoldaşlığına doyamadık.

     Bu arada bi tarafımız ırmak iken diğer tarafımız da koruma altındaki dağ keçilerinin yabanıl hayatlarını sürdürdükleri dağ idi. Acaba bir iki tanesiyle karşılaşabilir miyiz diye ümitlendik ama nafile, kış gününde yukarlarda su bulmakda zorlanmayan hayvanlar aşağıda vadiye kadar inip su içerken bize poz vermek istememişlerdi.

     Yolumuz yer yer yükselip alçalırken manzaraya hakim bi yerde durup, eğer sahibinden izin almış olsaydık  seve seve ikram edeceğinden emin olduğumuz portakalları yedik. Köy yolu

bitip de ana yola bağlandığımızda dönüş tırmanışı da başladı. 10km’lik yoğun tempolu tırmanışımızı tamamlayıp mola vermeden şehre indik. Kahverengi kafede soluğu aldık hemen. İstatiklerimizi değerlendirmemiz lazımdı. Yaklaşık 50km’lik turumuzu 2,5 saatte tamamlamıştık biraz sağanak yağmur biraz da sıcacık güneşin altında . Sürmeye doyamadığımız ortadaydı ama yapacak bir şey yok, ancak bu kadar izin alabildik eşlerimizden.

     Gurubumuz birer çocuklu babalardan oluştuğundan tur için ortak bir gün bulmak zor oluyor . Yine de 2 haftada bir de olsa uzun tur olak tabir ettiğimiz sabah karanlıkta yola çıkıp, akşam karanlıkta döndüğümüz turları 2018 de de gerçekleştirmeye devam edeceğiz.

  

Doğa birleştirir, doğa güçlendirir, doğa korur, doğa öğretir, doğada huzur buluruz .

YAZAR:Alpay UYSAL

Erdemli-Tömük-Karahıdırlı-İlemin-Elvanlı Turu/2017

Sevgili bisikletseverlerve doğa severler;

Bu hafta ki turumuzu Erdemli ilçesine bağlı Yukarı Tömük mahallesi , Karahıdırlı köyü, İlemin köyü ve Elvanlı mahallesine yaptık.

Yine her zamanki gibi turdan birgün öncesi  çok heyecanlıydık. Yeni  yerler görmek ve pedal çevirmek bizler için apayrı bir duygu oluşturmaktadır.

17/12/2017 tarih saat 05:00 Silifke Kahverengi kafe önünde buluştuk ve buradan pedallarımızı döndürmeye başladık.

Yağmurlu bir sabahtı,  ancak yağmurun geçici olduğu biliyorduk. Olabilesi her şey için hazırlıklı çıkıyoruz yollara, o yüzden yağmuru sıkıntı olarak görmedik. Temiz havanın tadını çıkararak derin nefes alarak, ağır tempoda pedal çevirmeye devam ettik.

Silifke’de doğa yürüyüş turları yapan TADOG ekibinin Karahıdırlı köyü için tur düzenlediğini öğrendik. Karahıdırlı da Erdemli Belediyesi çorba ikramında bulunacakmış. Yetişebilirsek bir sıcak çorba da bizde içeriz neden olmasın dedik. Bu arada Koray arkadaşımızın annesi ve babası da Tadog ekibinde. Bir aile iki farklı spor ve tek bir yerde buluşma :)

Artık ayaklarımız ısınma temposu dışına çıkmış, daha hızlı pedellamaya başlamıştı. Yollar bizim bisikletler için gayet çok iyi. Karanlık yollar günün  yavaştan ağarmasıyla birlikte aydınlanıyor. Her ne kadar  aydınlatmalarımız olsa da tedbiri elden bırakmamak gerekiyor.

Saatimiz 07:00’ı gösteriyor, Erdemliye giriş yaptık. Bir yandan kendimizi takdir ediyoruz, iyi geldik arkadaşlar…evet çok iyi…2 saat başarılı bravoo vs…Bunlar bizim için önemli,  kendi aramızda birbirimizi motive ediyoruz  ve biraz soluklanıyoruz.

Kısa bir mola sonrası Silifke-Mersin kara yolunun 50. kilometresi Arpaçbahşişten yukarı Tömük’e doğru pedal çevirmeye başladık. Tömük benim için önemli bir yer , çocukluğumuzun bir kısmı buralarda geçti, ve hemencecik işte o çocukluğumuz geçtiği eve kadar gittik.Arkadaşlarım soğolsun beni kırmadı onlarda benimle birlikte geldi.Patika yoldan gidilen  limon ve portakal ağaçları arasında saklı kalmış  bir ev kapı penceresi bile hala aynı duruyor. İnsan hüzünleniyor geçmişe döndüğünde.Birkaç kare fotoğraf çekindik Tömük’te..

Ve artık Tömük’ten ayrılma zamanı diyoruz, Karahıdırlı köyüne doğru pedal çevireceğiz . Tömük çarşı içinden yola koyuluyoruz. 13 km yokuşlu yollar bizi bekliyor.  Ama bir o kadar mis gibi portakal ve limon kokulu yollar. 

Uzun bir tırmanış yapıyoruz, çam ağaçları ile de kaplı yol  sonrası evler görünmeye başladı .Galiba Karahıdırlı köyüne yaklaşıyoruz, arkamızdan diğer yürüyüş grupları da araçlarıyla Karahıdırlıya geçiyor. Koray ailesini görmek için sabırsızılanıyor ve daha  hızlı pedallıyor. 

Alpay ileride küçük bir çeşme başında oturmaya başlıyor. Hemen bende geliyorum yanına, biraz soluklanıyoruz, çeşmeden su alıyoruz. Koray ailesine kavuşmuş olmalı:) 

Artık dinlenmeyi hakettik diyoruz  kısa bir iniş sonrası saat 09:30 gibi Karahıdırlı köyüne varıyoruz. 

Sıcacık bir köy kahvehanesi(Topaloğlu kahvehanesi) içeride soba yanıyor. Erdemli Belediyesi  bardakta çorba ikramında bulunuyor. Erdemli Belediyesine ve Tadog ekibine çok teşekkür ediyoruz.

Hemen birer çorba aldık içmeye başladık. İyi ki geldik diyoruz, diğer köy halkı ile sohbete başlıyoruz. Silifke den buralara kadar bisikletlerle ile geldik dediğimizde önce inanmıyorlar. Dışarıda hava mis, içeride odun sobası  ve çorba. Doğa huzur tarif edilemeyen mutluluk. Ağaçların üzerinde gezinen sincaplar bile görmeye değerdi.

Çok güzel dinlendik.

İyi bir dinlenme sonrası, durağımız İlemin köyü olacak, artık yolumuz daha da zevkli hale geleceğini düşünüyor ve öylede oluyor.Köy içinde birkaç foto çekinip, Karahıdırlı köyünden ayrılıp İlemin köyüne doğru yol alıyoruz. Bu arada benim bacakta  biraz sıkıntı var, sanırım yokuşta zorladım. Neyse ki pedal çeviremeyecek kadar bir sıkıntı değil. 

İlemin köyü Karahıdırlı köyünden  6 km uzaklıkta, zamanımız bol, biraz daha fazla fotoğraf çekelim isitiyoruz. Fotoğraf çekerek İlemin köyüne varıyoruz. Köy kahvehanesinde biraz oturup, çaylarımızı içiyoruz, köy halkı bu mevsimde domates yetiştiriyor ve satıyor. Kahvehanedeki köy halkı ile birazcık sohbet edip, sonra yolumuza davam ediyoruz.

Bundan sonra ki durağımız Elvanlı olacak. Elvanlıya varmadan Çiftepınar mahallesinden geçeceğiz. İlemin köyünden Elvanlıya kadar  10 km ineceğiz, hava oldukça serin. Tırmanış yapmadığımız için vücut sıcaklığımız normal o yüzden rahatlıklı inebiliriz. Yolu daha önce hiç gitmediğimiz için bilmiyoruz. Salıyoruz aşağıya doğru kendimizi, yol güzel ancak beklenmedik anda tehlikeli virajlar çıkıyor temkinli olmak gerektiğini düşünüyor, biribirimize uyarıda bulunuyoruz, sonrasında yolumuza devam ediyoruz.

Saat  12:00 Başarılı bir iniş sonrası  Elvanlıya varıyoruz. Elvanlı,  Erdemli ilçesinin en büyük beldesi. Muz,portakal,limon birçok ürün yetiştirip satıyorlar burada. Su akan dereler oldukça fazla, ve bu dereler üzerine restaurantlar kurulu. Biz de birtanesine  giriyoruz ve oturuyoruz. Küçük kulübe evler yapmışlar, kendi evinde otururcasına ayağını uzata uzata oturuyor, yiyeceklerinin siparişini veriyorsun. 

Uzun bir yol sonrası güzel bir yemeği hakkettik. Yemeklerimiz geliyor afiyetle yiyoruz.Çaylarımız gelesine kadar biraz dinlenelim diyoruz.Bir yandan da sohbet ediyoruz. O sırada Koray arkadaşım uyuyor.Alpay; Bilal sus artık bende uyumak istiyorum dese de ben susmuyorum.:))  2,5 saat bir mola ve dinlenme sonrası, Elvanlıdan ayrılma zamanı.

 

Artık Silifke’ye döneceğiz.82,9  kilometreyi geri de bıraktık tam tamına 61 km yol daha pedal çevireceğiz.Uzun bir dinlenme sonrası pedal çevirmeye devam ediyoruz. Kumkuyuya kadar hiç durmadan pedal çeviriyoruz, yol kenarında bir kahvehanede mola  veriyoruz. Çaylarımızı içip yeniden yola koyuluyoruz. Saat 16.00. Bundan sonra mola vermeden Silifke’ye döneceğiz.

Saat 17:00 Silifkeye giriş yapıyoruz.

Ve bir güzel turu daha geride bırakıyoruz.

Doğa birleştirir, doğa güçlendirir, doğa korur, doğa öğretir, doğada huzur buluruz .

Sevgi ve saygılarımızla

 

Yazar:Bilal AKBAŞ